Een tijdelijk dubbelmandaat voor Wilders? Onmogelijk, zou ik zeggen.

door Jan Dirk Snel

[Dinsdag 10 juni 2014] Geert Wilders heeft dus zijn belofte verbroken. Eind april beloofde hij tegenover Elsevier dat hij niet in het Europees Parlement zou gaan zitten: ‘No way’. Maar nadat hij bij de verkiezingen op donderdag 22 mei toch gekozen werd, bedacht hij zich. ‘Niet voor iets hebben bijna 300.000 mensen op me gestemd’, zei hij een maand na zijn aanvankelijke uitspraak volgens het ANP. Hij vergat er wel bij te zeggen dat al die stemmers, naar men mag aannemen, er daarbij vanuit gingen dat hij zijn verkiezing toch niet zou aannemen. Het is een bijzondere vorm van kiezersbedrog, maar zo kennen we de man wel.

Twee niveaus
MelleBakkerVandaag werd bekend dat Wilders op de vraag of hij zijn benoeming tot lid van het Europees Parlement wil aannemen, ja heeft gezegd. Secretaris-directeur Melle Bakker van de Kiesraad zei tegenover BNR-radio dat hij verwacht dat de commissie voor de geloofsbrieven van de Tweede Kamer akkoord zal gaan, omdat er geen Nederlandse regels zouden zijn die een dubbelmandaat verbieden. Hij wees daarbij op de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement die geen bepaling bevat over de overenigbaarheid van het lidmaatschap van de Tweede Kamer, of de Staten-Generaal in het algemeen, en van het Europees Parlement.

Daarna komt er een procedure op Europees niveau. De Akte betreffende de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen, Brussel, 20-09-1976 – na de genoemde datum uiteraard diverse keren herzien – is op dit punt volstrekt duidelijk. Artikel 7, lid 2, zegt met zoveel woorden:

‘Met ingang van de verkiezing van het Europees Parlement in 2004 is de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement onverenigbaar met die van lid van een nationaal parlement.’

Kortom, Wilders zal nul op het rekest krijgen. Artikel 3, lid 2, van het Reglement van het Europees Parlement is ook volstrekt duidelijk:

‘De leden van wier verkiezing aan het Parlement mededeling is gedaan, leggen, alvorens in het Parlement zitting te nemen, schriftelijk een verklaring af dat zij geen functie bekleden die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976.’

Dat gaat dus ook over de net hiervoor geciteerde bepaling. Wilders zal zo’n verklaring niet af kunnen leggen, als hij in de Tweede Kamer blijft zitten.

Valse verklaring?
Maar, en daar wijst Melle Bakker op, datzelfde artikel zegt ook:

‘Zolang de geloofsbrieven nog niet zijn onderzocht of over ingebrachte bezwaren nog niet is beslist, nemen de betrokkenen met volledige rechten zitting in het Parlement en zijn organen, mits zij de bovengenoemde schriftelijke verklaring hebben ondertekend.’

En dat zou volgens Bakker, ook bij een spoedprocedure, nog wel eens een half jaar kunnen gaan duren. Maar dat geldt dus alleen als iemand die ‘schriftelijke verklaring’ heeft ondertekend en Wilders zou dat alleen kunnen doen door een overduidelijk valse verklaring in te dienen. Als er een eed gevergd werd, zou het meineed zijn, maar dat is kennelijk niet het geval. Hij kan in gemoede niet oprecht beweren dat hij ‘geen functie’ bekleedt die ‘onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976’.

Bovendien zegt het Reglement ook nog, in het zelfde lid 2 van artikel 3:

‘Wanneer aan de hand van uit publiek toegankelijke bronnen te verifiëren feiten wordt vastgesteld dat een lid een functie bekleedt die onverenigbaar is met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement in de zin van artikel 7, leden 1 en 2, van de Akte van 20 september 1976, constateert het Parlement, op basis van de door zijn Voorzitter verstrekte informatie, dat de zetel vacant is.’

Ik moet dus nog zien dat het van die bezwaarprocedure komt. Wilders zou een schriftelijke verklaring die overduidelijk in strijd is met de feiten, moeten overleggen en dat zie ik hem nog niet doen. En als hij het zou doen, zou zijn zetel wel degelijk direct vacant verklaard kunnen worden.

Tijdelijk dubbelmandaat
Je kunt ook afvragen of alleen toetsing aan de genoemde Nederlandse Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement wel voldoende is. Ook de Europese regelgeving en zeker de Akte van 20 september 1976 is in het Tractatenblad opgenomen en je kunt je afvragen of ook deze bepalingen niet gewoon in Nederland gelden. Zie bijvoorbeeld artikel 93 van de Grondwet, dat zegt: ‘Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt.’ [Zie nu mijn tweede naschrift hierover (toevoeging 11 juni 2014).]

Bovendien zegt artikel 3, lid 1, van het Reglement van het Europees Parlement:

‘Tegelijkertijd vestigt de Voorzitter de aandacht van deze autoriteiten op de desbetreffende bepalingen van de Akte van 20 september 1976 en verzoekt hen de nodige maatregelen te treffen teneinde elke vorm van onverenigbaarheid met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te voorkomen.’

De Kiesraad en de Tweede Kamer kunnen, dunkt me, ook lezen en men kan zich afvragen of men hier wel rekening mee houdt als men zich zo nadrukkelijk alleen op Nederlandse wetgeving richt. Maar goed, je kunt betogen dat op het moment dat men Wilders toelaat, nog niet formeel weet of hij zijn lidmaatschap van de Tweede Kamer opgeeft en dat zolang men dat niet met stelligheid weet, men hem toe moet laten. [Zie nu ook de beide naschriften hierover (toevoeging 11 juni 2014).]

Tweede Kamer
Maar dan de volgende vraag. Stel dat Wilders het aandurft een evident valse schriftelijke verklaring te overleggen en zitting neemt in het Europees Parlement. Wat dan? Dan zou toch duidelijk blijken dat hij handelt in strijd met de Akte van 20 september 1976, die, lijkt mij althans, ook wel degelijk tot ons corpus aan wetgeving behoort. Wellicht valt de Akte niet onder het bepaalde in artikel 57, lid 4, van de Grondwet – ‘De wet kan ten aanzien van andere openbare betrekkingen bepalen dat zij niet gelijktijdig met het lidmaatschap van de Staten-Generaal of van een der kamers kunnen worden uitgeoefend’ – maar ik zou toch denken dat het genoemde artikel 93 van de Grondwet dan wel degelijk geldt. Wilders zou dan aantoonbaar in strijd met het bepaalde in de ook voor Nederland geldende Akte handelen.

In dat geval komt artikel 3 van het Reglement van Orde van de Tweede Kamer om de hoek, dat handelt over ‘verlies van het lidmaatschap’:

1. Indien een lid het oordeel van de Voorzitter dat dit lid heeft opgehouden lid te zijn, wegens hetzij het niet bezitten van een van de vereisten voor het lidmaatschap hetzij het vervullen van een met het lidmaatschap onverenigbare betrekking, aan het oordeel van de Kamer onderwerpt, doet de Kamer over de zaak geen uitspraak dan nadat een daartoe door haar uit haar midden benoemde commissie van onderzoek verslag heeft uitgebracht. De commissie hoort het desbetreffende lid, indien die de wens daartoe te kennen geeft.
2. Met betrekking tot een lid van het Europees Parlement is het eerste lid van overeenkomstige toepassing.

De Kamervoorzitter zou dan naar mijn idee moeten constateren dat Wilders ‘een met het lidmaatschap onverenigbare betrekking’ vervult, zodat hij dus ‘heeft opgehouden lid’ te zijn. De Kamer dient dan een commissie van onderzoek te benoemen en die verslag te laten uitbrengen. Hoe het verder gaat, staat er niet, maar het reglement zou geen betekenis hebben als het niet zou kunnen betekenen dat men constateert dat Wilders in een dergelijk geval zijn lidmaatschap verloren heeft.

Vragenderwijs
Ik schrijf dit allemaal wat vragenderwijs op. Het kan zijn dat ik van alles over het hoofd zie. Maar de woorden van Melle Bakker over een mogelijke procedure van een half jaar komen me ook nogal prematuur voor. Dat kan alleen als Wilders duidelijk een valse en controleerbaar onjuiste verklaring zou gaan ondertekenen en dat zie ik hem zo snel nog niet doen. En als hij wel zover zou durven gaan, vraag ik me dus af of hij zijn Kamerlidmaatschap in feite dan niet verloren heeft.

Maar ik kan het mis hebben.

Naschrift (woensdag 11 juni 2014, 1.30 uur, aangevuld 2.05 uur) – Over de Kieswet en ‘nationale bepalingen’
Op Twitter wees Jaap de Vries mij – mede onder verwijzing (ook nog eens zo) naar een brief van de staatssecretaris van binnenlandse zaken en koninkrijksrelaties van 6 juni 2008 – op artikel Y25 van de Kieswet, waarin staat dat de Tweede Kamer zo spoedig mogelijk onderzoekt ‘of de benoemde op grond van de nationale bepalingen als lid van het Europees Parlement kan worden toegelaten’. Dan lijkt het inderdaad zo dat de Kamer op grond van de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement inderdaad tot toelating moet besluiten. De Kamer kan bovendien formeel niet weten of iemand misschien toch zijn Kamerlidmaatschap besluit op te geven.

Maar staan blijft dat Wilders pas na het afleggen van een schriftelijke verklaring, waarin hij duidelijk stelt dat hij geen onverenigbare functie als het lidmaatschap van de Tweede Kamer vervult, lid van het Europees Parlement zou kunnen worden. Als hij toch lid van de Kamer zou blijven, zou hij op zo’n moment een duidelijke valse verklaring afleggen en zou het Europees Parlement ‘aan de hand van uit publiek toegankelijke bronnen te verifiëren feiten’ en ‘op basis van de door zijn Voorzitter verstrekte informatie’ moeten constateren ‘dat de zetel vacant is’, zoals het Reglement van het Europees Parlement in artikel 3, lid 2, zegt. Een andere mogelijkheid is er eenvoudigweg niet.

De allereerste vraag is dus of Wilders bereid zou zijn om wetens en willens een feitelijk onjuiste verklaring af te leggen. Ik moet dat nog zien. Ook op Twitter wees Martin Holterman me erop dat de eerstvolgende plenaire zitting begin juli is. Het Reglement zegt ook de leden ‘vanaf de opening van de eerste vergadering na de verkiezingen daadwerkelijk in het Parlement zitting kunnen nemen’. Stel al dat Wilders op dat moment de verklaring echt afgelegd zou hebben én toch lid van de Tweede Kamer zou zijn gebleven, dan zou het Parlement meteen ook vast moeten stellen dat zijn zetel vacant is. En dat hele geval is vooralsnog imaginair.

Voorts mag het dan zo zijn dat de Tweede Kamer volgens de Kieswet over toelating beslist op grond van ‘nationale bepalingen’, dat laat onverlet dat er ook een informatieplicht bestaat. Het Reglement zegt ook dat de Voorzitter de aandacht van de ‘bevoegde autoriteiten van de lidstaten’ vestigt ‘op de desbetreffende bepalingen van de Akte van 20 september 1976’ en hen verzoekt ‘de nodige maatregelen te treffen teneinde elke vorm van onverenigbaarheid met de hoedanigheid van lid van het Europees Parlement te voorkomen’. Dat gaat dus verder: men moet er wel degelijk actief aan meewerken dat voorkomen wordt dat iemand tegelijk lid van het Europees Parlement en de Tweede Kamer is. Men kan er zich dus niet van afmaken door alleen op artikel Y25 van de Kieswet te letten, men zal wel degelijk ook mee moeten delen dat Wilders althans op dit moment nog lid van de Tweede Kamer is. En mogelijk moet men nog meer maatregelen treffen. Men kan niet doen alsof men de Europese bepalingen niet kent en daar geen consequenties uit voortvloeien.

Kortom, ik zie van een tijdelijk lidmaatschap (gedurende enkele maanden), waar Melle Bakker op zinspeelde, vooralsnog niets terecht komen. De eerste vraag blijft of Wilders een valse verklaring zal durven af te leggen en het lijkt me redelijk om er vooralsnog vanuit te gaan dat dat niet het geval zal zijn. Mocht hij dat toch doen, dan is het de vraag hoe lang het duurt tot het Europees Parlement constateert dat zijn zetel vacant is. Bij een normale gang van zaken kan dat nooit lang duren, vooral niet omdat deze zaak volop in de publiciteit speelt. Er zal vast nog veel meer bij te halen zijn, maar zeker is in ieder geval dat Wilders met zijn doelbewuste kiezersbedrog weer eens aan het aandacht trekken is. Of er meer volgt, valt nog te bezien. Maar Bakker – beluister ook het radiofragment bij het BNR-bericht – leest volgens mij het Reglement van het Europees Parlement inderdaad niet goed: de schriftelijke verklaring gaat vooraf aan het onderzoek naar de geloofsbrieven en een eventuele beslissing over ingebrachte bezwaren. Het is de conditio sine qua non. Pas daarna geldt het verhaal over de ‘volledige rechten’.

Staan blijft ook de vraag of de Europese bepalingen via de opname in het Tractatenblad toch niet gewoon onderdeel zijn van de hier te lande geldende regelgeving en wat de gevolgen op het moment van het afleggen van een evident onjuiste verklaring voor het lidmaatschap van de Tweede Kamer zijn.

(Voor de goede orde: het oorspronkelijke stukje heb ik zo laten staan, maar het tweede tussenkopje heb ik gewijzigd.)

Tweede naschrift (woensdag 11 juni 2014, 12.00 uur) – Over de autonomie van het Europees recht
Nog een tweede punt. Was mijn verwijzing naar artikel 93 van de Grondwet – ‘Bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties, die naar haar inhoud een ieder kunnen verbinden, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt’ – wel nuttig of terecht, waarbij het dan trouwens vaak in één adem hoort te gaan over de voorrangsregel die direct daarop in artikel 94 – ‘Binnen het Koninkrijk geldende wettelijke voorschriften vinden geen toepassing, indien deze toepassing niet verenigbaar is met een ieder verbindende bepalingen van verdragen en van besluiten van volkenrechtelijke organisaties’ – geformuleerd wordt? Ik had vannacht hier nog eens wat opnageslagen en juist besloten dit tweede naschrift over de autonomie van het Europese recht toe te voegen, toen ik ook een aan mij gerichte tweet van Hans van Meerten hierover las, waarin hij opmerkt dat wet- en regelgeving van de EU niet doorwerkt op grond van artikel 93 van de Grondwet, maar voorrang op nationaal recht heeft. Hij verwijst daarbij naar het befaamde arrest-Van Gend & Loos uit 1963 (hier overigens een wat beter leesbare versie zonder een overmaat aan hinderlijke hoofdletters). Daarin bepaalde het Europees Hof van Justitie onder meer

‘dat de Gemeenschap in het volkenrecht een nieuwe rechtsorde vormt ten bate waarvan de Staten, zij het op een beperkt terrein, hun soevereiniteit hebben begrensd en waarbinnen niet slechts deze Lid-Staten maar ook hun onderdanen gerechtigd zijn’

Hieruit en uit de lijn die vervolgens getrokken is, leidt men dan de zogenaamde autonomie van het Europees recht af. Dat geldt in alle lidstaten in principe rechtstreeks, onafhankelijk van de vraag of de lidstaten, zoals Nederland wel gedaan heeft, in hun constitutie daarvoor een bepaalde regel hebben geschapen. Anders zou er rechtsverschil tussen de lidstaten optreden. De algemene opvatting, die ik nu bijvoorbeeld verwoord vond in het beknopte handboek van Wouter G. Werner en Ramses A. Wessel over Internationaal en Europees Recht (ik gebruik nog de tweede editie van 2010, maar er is een gecorrigeerde derde druk uit 2011) is dan ook dat de artikelen 93 en 94 van de Grondwet ‘bij de doorwerking van communitair recht geen rol spelen’. In die zin was mijn verwijzing naar artikel 93 (en bij implicatie 94) dus wellicht overbodig.

Toch is dat misschien niet het allerlaatste woord. De artikelen 93 en 94 zijn in 1953 (naar hun inhoud, toen uiteraard anders genummerd) mede vanwege de Europese samenwerking, destijds in het kader van de EGKS, in de Grondwet opgenomen, juist om de prioriteit van internationaal en Europees recht in bepaalde gevallen nadrukkelijk vast te stellen. Men kan ook zeggen dat er in dit geval sprake is van overeenstemming: de Grondwet onderschreef in feite al wat het Hof van Justitie later met zoveel woorden uitsprak. In het befaamde Handboek van het Nederlandse Staatsrecht van Van der Pot – Donner (toegegeven, ik gebruik nog de veertiende druk uit 2001) wordt dan ook opgemerkt dat regering en parlement er bij de behandeling van de grondwetsherziening van 1983 vanuit gingen dat de artikelen 93 en 94 wel degelijk ‘toepasselijk zijn op het gemeenschapsrecht’. Niet iedereen is het daarom eens met de opvatting dat deze twee artikelen voor de werking van het Europees recht geen enkele betekenis meer hebben. Het was dit wat ik gisteren toevallig in mijn hoofd had (ook al omdat ik recentelijk nog eens naar de grondwetswijziging van 1953 met het het oog op de Europese samenwerking gekeken had), maar ik aanvaard dat het mogelijk is te stellen dat mijn verwijzing naar artikel 93 overbodig geacht kan worden. Maar van groot belang is het punt wellicht. Via de ene én de andere wijze komt men immers uit bij de vaststelling dat het Europees recht gewoonweg geldig is.

Het valt bovendien op dat het bij veel zaken die in de literatuur behandeld worden en waarbij gewezen wordt op de gelding van het Europees recht, gaat om particuliere, zakelijke belangen. (Ook in het arrest-Van Gend & Loos gaat het al in de zinsnede na de hierboven geciteerde over de ‘verplichtingen’ en ‘rechten’ van ‘particulieren’.) Nu kan men zeggen dat het in dit geval ook in zekere zin gaat om het particuliere belang van Geert Wilders, namelijk zijn wens om met behoud van zijn Kamerzetel zitting te kunnen nemen in het Europees Parlement, maar het gaat hier toch vooral om constitutioneel recht. Een extra ondersteuning vanuit juist de Nederlandse Grondwet lijkt me daarbij niet geheel zonder belang. Het is immers onze Grondwet die (ook) zegt dat het Europees recht gelding heeft.

Hoe dan ook, volgens mij blijft staan dat de Kiesraad en de Tweede Kamer er zich niet vanaf kunnen maken door alleen maar naar de Kieswet te verwijzen en te zeggen dat ze alleen op ‘nationale bepalingen’ moeten letten. Juist de Grondwet weerspreekt dat. Ze hebben in hun verdere handelen naar mijn idee wel degelijk acht te slaan op het Europees recht en actief mee te helpen, ja zelfs ‘maatregelen te treffen’, om te voorkomen dat bepalingen daaruit niet nageleefd worden, al was het maar door de juiste inlichtingen aan het Europees Parlement te verschaffen. Een dubbelmandaat is niet toegestaan en ook de Kiesraad en de Tweede Kamer dienen eraan bij te dragen dat Wilders dat ook niet gaat proberen in te nemen, hoe tijdelijk ook. Overigens kan men zich afvragen of het niet verstandiger was geweest om de onverenigbaarheid van het lidmaatschap van de Staten-Generaal en het Europees Parlement in de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement op te nemen. Maar ook al staat het daarin niet, het is zeker niet de enige wet waar men acht op dient te slaan.

En ja, dit tot slot, met deze twee naschriften is dit zo een beetje een rommeltje geworden. Ik schreef mijn stukje gisteren even tussendoor in grote haast. En het lijkt me correct om het niet achteraf zelf te gaan herschrijven. Had ik veel tijd gehad, dan had ik direct meer aspecten kunnen uitzoeken. Maar de kern blijft naar mijn idee overeind.

Derde naschrift (woensdag 11 juni 2014, 14.00 uur) – De Kiesraad komt tot inzicht
VerklaringEP
Aha, de Kiesraad is nu ook bij zinnen gekomen. Op de website plaatste de raad vandaag een bericht onder de veelzeggende kop ‘Dubbelmandaat Eerste of Tweede Kamer en Europees Parlement niet mogelijk’. Hij noemt daarbij artikel 7 van de Akte inzake rechtstreekse verkiezing van de leden van het Europees Parlement en wijst daarbij, zoals ik hier gisteren al deed, op de schriftelijke verklaring die een lid moet afleggen ‘dat hij of zij niet een met het lidmaatschap van het Europees Parlement onverenigbare betrekking vervult’.

Heel nuttig voegt de Kiesraad daar een link naar de ‘Verklaring onverenigbare betrekkingen’ bij. ‘Gelet op het in de Akte opgenomen verbod op het dubbelmandaat, zal een lid van de Nederlandse Tweede Kamer een dergelijke verklaring niet kunnen afleggen’, schrijft de Kiesraad nu. Daarmee corrigeert de raad (impliciet) de wel wat erg losse opmerkingen van secretaris-directeur Melle Bakker gisteren voor BNR-radio. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald, zullen we maar zeggen. Nodig was de verwarring niet geweest, als Bakker direct beter gelezen had.

(143)

3 Responses to “Een tijdelijk dubbelmandaat voor Wilders? Onmogelijk, zou ik zeggen.”

  1. Interessanter is de vraag of Wilders ook daadwerkelijk de aandacht zal krijgen die hij beoogt. Zou hij er werkelijk in slagen het anti-Europese vuurtje in Nl op deze manier aan te wakkeren?

    • Die vraag is ook niet oninteressant, Mark Nieuweboer, maar of hij op dit moment interessanter is, weet ik eigenlijk niet. Duidelijk lijkt mij dat Wilders vooral een groot effect zal kunnen bereiken als hij bereid is een valse verklaring af te leggen. Zal hij dat aandurven? Maar stel dat hij dat niet durft, dan kan hij natuurlijk ook gaan klagen dat hij uit het Europees Parlement verjaagd is of zo. Aandacht zal hij ook dan trekken, maar wat minder, schat ik zo in.
      Maar duidelijk is ook dan nog steeds dat hij terugkwam op zijn verkiezingsbelofte, die een soort antiverkiezingsbelofte was. Zijn onbetrouwbaarheid blijkt in alle gevallen. Op een deel van zijn aanhang zal ook dat geen indruk maken, maar meer mensen zal hij er zeker ook niet mee weten te trekken. Hij maakt zich in alle gevallen onmogelijk. Of hij in dat geval – van het nalaten van de verklaring en dus geen zitting nemen in het Europees Parlement – nog nadere procedures kan beginnen, zou ik zo niet weten. Hij kan allicht iets proberen, maar een klacht zal door het Hof waarschijnlijk ook onmiddellijk niet ontvankelijk verklaard worden. Hoe het ook zij, hij ondergraaft zijn geloofwaardigheid in alle gevallen. De kans ooit nog serieus genomen te worden, ondergraaft hij steeds verder.
      Bovendien het Europees Parlement is niet eens de beste plaats om een ‘anti-Europees vuurtje’ aan te wakkeren. Dat parlement is gewoon een onderdeel van de Europese processen. Als men al iets tegen de EU wil ondernemen, is een nationaal parlement een geschiktere plaats. Wie meedoet met de werkzaamheden in Straatsburg en Brussel maakt gewoon gebruik van bepaalde bevoegdheden. Bij elke stemming komt het concreet aan op de vraag of men voor of tegen een voorstel stemt of zich mogelijk van stemming onthoudt.

Trackbacks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: